Ülkemizde alpin bitki toplulukları yoğun olarak, Kuzeydoğu Anadolu’da Zigana silsilesinde, kuzeybatıda Uludağ, batıda Akdağ, güneyde Orta Toros Sıradağlarının bazı kesimleri, Doğu Anadolu’da Hakkari Torosları, Ağrı, Hasan ve Erciyes gibi orman sınırını aşan yüksek dağlar üzerinde yerleşmiş durumdadır.

Bu dağlar arasında Uludağ, araştırma alanının büyük bir kısmını içerisine alan Palandöken Dağları ile alan kullanımı yönünden büyük benzerlik gösterir. Ülkemizin önemli kış turizmi merkezlerinden biri olan Uludağ çeşitli bitki kuşakları ile zengin bitki örtüsünü bünyesinde bulunmaktadır. En düşük rakımdan başlayarak Lauretum, Castanetum, Fagetum, Abietum bitki kuşakları ile birlikte en üst bölümde karakteristik bitkilerini Astragalus ssp., Acantholimon ssp., Daphnea oleioides, Vaccinium myrtillus, Crocus aureus, Scilla bifolia, Juniperus communis nana’nın oluşturduğu Alpinetum bitki kuşağı yer almaktadır.

Anadolu’da yeşil orman örtüsünün üzerinde alpinik basamak bulunur. Bütün alpinik basamakların kapladığı alan bozkıra göre çok küçük olmakla beraber Anadolu’nun sosyal coğrafyası için çok önemlidir. Çünkü alpinik basamak, binlerce yıldan beri yaylacıların ve halen geçimlerini hayvancılıktan sağlayan göçebelerin yazlık merası olarak kullanılmaktadır.

Ülkemizin coğrafi konumu, topoğrafik yapısı ve toprak özellikleri ile iklimi çeşitlilik gösterdiğinden karşımıza adım başı değişik kompozisyonlu bölgeler ve vejetasyon tipleri çıkmaktadır. Bu nedenle Türkiye bitki çeşitliliği bakımından bir ülke olmaktan çok, bir kıta özelliği göstermektedir.